Rijden in Engeland

Tekst & foto’s: Jacques van den Bergh
Remember one thing: they drive at the wrong side of the road
Deze legendarische zin sprak Michael Caine uit in de film “The Italian Job” uit 1969 toen ze uit Engeland met de veerboot naar Italië vertrokken. Maar dat geldt voor ons ook. Daarom staan er ook borden in Hoek van Holland met een waarschuwing voor degenen die uit Engeland zijn aan gekomen met de tekst “rechts houden”. Bij de Engelse havens kunt u op de borden meestal drietalig lezen dat u links dient te rijden. Keep to the left, tenir au gauche, bitte links fahren of andere woorden van die strekking. Voor veel mensen die ik ken is dit een van de redenen dat ze niet met de auto naar Engeland af reizen. Daar zitten mensen tussen met een grote verzameling auto’s. Auto’s waarvan een aantal oldtimers zijn. Waarvan er een aantal lastig te berijden zijn. Waarvan er zelfs een aantal rechts gestuurd zijn. Er zitten mensen tussen die allerlei rijopleidingen gevolgd hebben. Mensen die op diverse circuits gereden hebben. Mensen die in Duitsland op de toch niet zo brede snelwegen 250 km/u of harder gereden hebben. Kortom, er zitten mensen tussen die het autorijden als tweede natuur hebben. En toch is het feit dat men in Engeland links rijdt voor die mensen dermate eng dat ze niet met de auto naar het eiland van onze buren durven te gaan.
Overtaking en undertaking
Links rijden op de snelweg is in de regel eenvoudig. De meest linkerbaan is de rijbaan waar het langzaamste verkeer op rijdt. Althans zo hoort het te zijn, want ook in Engeland zijn er erg veel bestuurders die in het midden blijven rijden en niet op de langzaamste rijstrook invoegen. Als u in Engeland een langzamere rijder treft geeft u richting aan naar rechts om dat voertuig in te halen. Dat heet “overtaking”. Maar als dat voertuig in de middelste baan rijdt kunt u er ook links om heen. Voor ons gevoel is dat logischer, omdat wij dat zo geleerd hebben. De Engelsen waarderen dit echter niet. Het heet “undertaking” en men wordt des duivels als dit door een buitenlander wordt gedaan.
Hard shoulder
In Nederland hadden vroeger alle snelwegen een vluchtstrook. Nu is die strook vaak tijdens de ochtend- en avondspits in gebruik als extra rijbaan en heet dan “spitsstrook”. Voor voertuigen die met pech te kampen krijgen zijn er over een bepaalde afstand speciale voorzieningen gerealiseerd. In Engeland heb ik nog niet veel spitsstroken gezien en zijn zo goed als alle snelwegen uitgerust met brede vluchtstroken. Die heten in Engeland ‘’Hard shoulder” en als die wegens werkzaamheden of een andere reden niet aanwezig is, wordt dit ruim van tevoren op duidelijke borden aangegeven.
Bewegwijzering
Nu we het toch over borden hebben: de bewegwijzering is over het algemeen dik in orde en laat aan duidelijkheid weinig te wensen over. Ik heb het nu over de borden langs de snelwegen. Maar als u met de auto op de M25 langs London rijdt kan het lastig zijn om de juiste route te nemen. De snelwegen hebben duidelijke nummers maar de ringweg rond London is de M25 en die kunt u zowel naar rechts of links volgen, of zuidelijk en noordelijk. Daarom zal er op sommige borden ‘’south or nord’’ te zien zijn. En men kan ook vaak de naam lezen van een van de vliegvelden die rondom London liggen: Gatwick, Stanstead of Heathrow. Het is daarom handig om op de kaart te kijken waar die vliegvelden liggen. Waarschijnlijk heeft u een navigatiesysteem in de auto. Ik niet. In Engeland verkoopt men een zeer duidelijke Road Map van de AA. Duidelijke kaarten met een schaal van 3 mijl op een inch. Tsja, wat moet u daar mee?
Mijlen, yards, feet en inches
Er is niet veel meer over van de Engelse manier om allerlei waardes te bepalen. Vroeger betaalde je in ponden, maar de munt was niet in honderd pence verdeeld. De vloeistoffen, zoals benzine en olie, werden niet in liters afgerekend maar in gallons. Een gallon is ongeveer 4,54 liter. Als u wat te drinken bestelt staat er op het glas een maatstreepje. Whine by the glass kunt u bestellen als 125 cc of 175 cc, maar bier gaat nog steeds per pint of halve pint. Zo komen we op de schaalverdeling van de kaart. De in Engeland gebruikte mijl is 1,6 kilometer en een inch is 2,54 centimeter. Dat houdt in dat een schaal van 3 mijl op een inch overeenkomt met 1,89 kilometer op een centimeter. De snelheden worden in mijlen aangegeven. De afstanden worden echter nog in mijlen aangegeven, maar de kortere afstanden in ¼ of ½ mijl of 300, 200 en 100 yard. Het went allemaal en als u weet dat de maximumsnelheid in Engeland op de Motorway, vandaar de M, 70 mijl bedraagt zit u goed. Dat is dus iets meer dan 110 kilometer. Op andere wegen gelden 60 mijl of 96 kilometer, 50 mijl of 80 kilometer, 40 mijl of 64 kilometer en 30 mijl in de dorpen of 48 kilometer. Met name de camera’s voor controle in dorpen bij 30 en 40 mijlszones staan erg krap afgeregeld. Hou daar dus goed rekening mee.
Speeding
Engeland is een land waar bijna iedere inwoner benzine door de aderen heeft stromen. Ze mogen graag hard en te hard rijden. Niet zo zeer op de kleine weggetjes, maar wel op de bredere wegen. Op de kleine weggetjes wordt wel altijd de maximumsnelheid aangehouden en dat lijkt voor ons, omdat we de bochtige onoverzichtelijke weggetjes niet kennen en ook nog eens links moeten rijden vaak erg hard. Ook de vrachtwagens rijden hard in Engeland en ze accelereren ook nog eens veel sneller dan we in ons eigen land gewend zijn. Gelukkig remmen ze net zo hard, maar als er een kolos op mijn bumper zit laat ik ze meestal even voorbij, zodra de mogelijkheid zich voor doet. Maar op de motorway doet men aan ‘’speeding’’. Een jaar of tien geleden had men op het eiland nog nauwelijks snelheidscamera’s staan. Ongestraft kon je toen op de meest rechter rijstrook van de snelweg achter een Aston Martin of een Ferrari aansluiten en de naald van de snelheidsmeter op de 170 laten staan. Politieauto’s waren van verre te herkennen, maar die tijden zijn over. De kans dat er trouwens nog zo veel ruimte op de weg is om zo hard te rijden is tegenwoordig ook minimaal. Regelmatig staat het verkeer op de M25 rond London helemaal stil. Het is tegenwoordig een grote “traffic congestion”. Bij aankomst in Engeland stem ik direct de radio af op BBC2. De daar gegeven verkeersinformatie is helaas verbluffend precies. Alleen daarom is het al de moeite waard om een kaart in de auto te hebben liggen. Uw Truus Truus weet immers niet waar afslagen 23 en 28 liggen en hoeveel mijl er tussen zit. En ook niet of u om kunt rijden. Neem van mij aan dat omrijden in Engeland vaak erger is dan wachten op de motorway.
Services
Als u de tekst services ziet staan, kunt u daar parkeren, tanken en gebruik maken van het toilet. In Engeland liggen de benzinestations veel verder uit elkaar dan in Nederland. Tank daarom op tijd en rijd niet door tot de tank op reserve staat. LPG kunt u op maar heel weinig plekken kopen en vaak zijn die stations ook nog beperkt geopend. Bij de services is ook gelegenheid om iets te eten te kopen of wat te drinken. De services aan de M25 rond London zijn gigantisch groot en druk. Mega grote parkeerterreinen voor vrachtwagens en bussen en aparte voor personenwagens. Ooit had ik daar een nieuwe AA Road Map gekocht en liep wat op en neer omdat het verkeer muur vast stond. Een Engels echtpaar dacht dat ik die kaarten stond te verkopen en vroeg mij hoe lang de vertraging nog zou duren. Omdat ik dat net op de radio had gehoord kon ik vertellen dat er problemen met een paar vrachtwagens waren en dat ‘’the delay’’ ofwel het oponthoud nog zeker twee uur zou duren.
The Roundabout
Een typisch Engels fenomeen is de rotonde. Wij hebben de stoplichten en om te voorkomen dat het verkeer telkens voor die lichten moet stoppen heeft men in Engeland de rotonde oftewel “roundabout” bedacht. Er zijn hele simpele rotondes, die bestaan uit een op de grond geschilderde witte stip waar het verkeer omheen dient te rijden. En er zijn grotere en zeer grote exemplaren. Soms liggen er meerdere ‘’roundabouts’’ achter elkaar en men dient de borden goed te lezen om dan niet verkeerd te rijden. Het verkeer op de rotonde heeft voorrang, maar het betekent niet dat men zo snel mogelijk de rotonde op mag rijden. Het verkeer dat van een andere weg komt die rechts gelegen is mag eerder de rotonde op. Als u zich daar als buitenlander niet aan houdt wil men nog wel een geïrriteerd toeteren. Het lijkt onlogisch omdat het verkeer op de rotonde linksom rijdt, maar het is de regel. Weet u op een rotonde op een gegeven moment niet meer of u de afslag al gemist heeft, dan kunt u daar niet stoppen en op de kaart kijken. Neem de rotonde nog een keer, of maak desnoods twee of drie keer “een rondje van de zaak”. U wilt niet weten hoeveel van dat soort rondjes ik de afgelopen jaren al gereden heb.
Traffic Lights
Er zijn in Engeland ook verkeerslichten te vinden. Deze ‘’traffic lights’’ gaan van rood naar oranje en dan pas naar groen. U mag zeker niet door oranje rijden. Bij veel voetgangersoversteekplaatsen staan knipperbollen. Als er een voetganger nadert, dient u per direct te stoppen. Vergeet trouwens niet om als voetganger eerst rechts te kijken bij het oversteken in plaats van links! In sommige steden staat dat zelfs op de grond geschilderd.
Laat zien wat u wilt
Hoewel de Engelsen van door rijden houden geeft men wel de ruimte aan het overige verkeer. Als er iemand staat voorgesorteerd om af te slaan, geeft het doorgaande verkeer vaak door middel van een lichtsignaal te kennen dat er ruimte gegeven wordt. Hetzelfde geldt bij het invoegen op wegen, het weg rijden vanuit parkeerstand en het nemen van de rotondes. Laat daarom zien wat u doet. Aan het kenteken ziet men al dat er weer een buitenlander aan het stuntelen is. Gaat het fout, open het raam en roep ‘’so sorry’’. Zo kreeg ik het voor elkaar om in de avondspits in London geheel verkeerd voorgesorteerd van uiterst links naar uiterst rechts te komen, zonder toeterconcert of boze gezichten.


















